سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

204

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

عبدا بتقرير ما سبق - 6 - 527 - 10 - 12 - 202 - 7 . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و همچنين زن اگر با مردى ازدواج نمود به گمان آنكه وى آزاد است سپس ظاهر شد كه وى بنده مىباشد در فسخ و بهم زدن عقد مختار است . شارح ( ره ) مىفرماين : اين عبارت را بايد همچون عبارت قبلى متن تقريب و تقرير نمود . مؤلف گويد : يعنى بايد گفت مقصود از [ على انّه حرّ ] اينستكه حرّ بودن مرد را در متن عقد شرط كرده باشد . قوله : تفسخ هى : ضمير [ هى ] به زوجه راجعست . قوله : لو تزوّجته على انّه حرّ : ضمير فاعلى در [ تزوجته ] به امرأة و ضمير مفعولى به رجل راجع بوده و ضمير در [ انّه ] نيز برجل راجع است . متن : و لا مهر في الصورتين - 6 - 527 - 11 - 12 - 202 - 8 بالفسخ قبل الدخول - 6 - 527 - 12 ، لأن الفاسخ إن كان هي - 6 - 527 - 13 - 12 - 202 - 9 فقد جاء من قبلها و هو - 6 - 527 - 14 - 12 - 202 - 10 ضابط عدم وجوبه - 6 - 527 - 15 لها قبل الدخول ، و إن كان - 6 - 528 - 1 هو - 12 - 202 - 11 فبسببها - 6 - 528 - 2 . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : بواسطه فسخ پيش از دخولن در هيچيك از دو صورتى كه گذشت مهر ثابت نمىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اينحكم آنست كه فاسخ اگر زن باشد چنانچه در فرع دوّم